เอกสารลับ 60 ปี เผยแผนอำมหิตรัฐยิว กักบริเวณปิดล้อมชาวปาเลสไตน์ ”เพื่อยึดครองที่ดิน”

515

เอกสารลับที่ถูกเปิดผนึกหลังจากผ่านระยะเวลามากว่า 60 ปี เผยให้เห็นความตั้งใจของรัฐบาลอิสราเอลที่อยู่เบื้องหลังปฏิบัติการรัฐบาลทหาร (military government) ต่อประชาชนอาหรับปาเลไสตน์ในปี 1948 “ไม่ใช่เพื่อเพิ่มความมั่นคง แต่เพื่อให้แน่ใจว่าชาวยิวควบคุมที่ดิน” ฮะอาเร็ตส์ สื่อชื่อดังของอิสราเอลรายงาน

หน่วยงานด้านการป้องกันประเทศของอิสราเอลใช้เวลาหลายปีในความพยายามปกปิดเอกสารทางประวัติศาสตร์ในหอจดหมายเหตุต่างๆ ทั่วประเทศ ซึ่งถูกเปิดเผยในบทความของฮะอาเร็ตส์เมื่อเดือนกรกฎาคมที่ผ่านมา

บทความดังกล่าวอ้างอิงผลการวิจัยโดย Akevot สถาบันวิจัยความขัดแย้งอิสราเอล – ปาเลสไตน์ ที่ได้ตั้งข้อสังเกตต่อการปกปิดถึง 20 ปีว่า เจ้าหน้าที่ของ “มัลมาบ” (Malmab : ชื่อย่อในภาษาฮิบรูของแผนกความมั่นคง กระทรวงกลาโหมอิสราเอล) – ได้เคยไปเยือนหอจดหมายเหตุของรัฐและเอกชน และบังคับให้ผู้ดูแลต้องเก็บเอกสารที่เกี่ยวข้องกับประวัติศาสตร์อิสราเอล โดยเน้นเป็นพิเศษเกี่ยวกับความขัดแย้งอาหรับ – อิสราเอล สิ่งนี้ทำโดยไม่มีอำนาจตามกฎหมาย บทความดังกล่าวก่อให้เกิดความโกรธเกรี้ยว และนักวิจัยและนักประวัติศาสตร์หลายสิบคนเรียกร้องให้ เบนจามิน เนทันยาฮู (นายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีกลาโหมในเวลานั้น) หยุดการกระทำลับที่ผิดกฎหมาย ทว่าการเรียกร้องของพวกเขาไร้คำตอบรับใดๆ

เอกสารประเภทใดที่ “มัลมาบ” สั่งให้ผู้ดูแลหอจดหมายเหตุเก็บซ่อนตัวในตู้นิรภัย?

ตัวอย่างมากมายและหลากหลาย ได้แก่ : แฟ้มหนาปึกเกี่ยวกับชาวอาหรับอิสราเอลที่รัฐบาลทหารเก็บไว้, ประจักษ์พยานเกี่ยวกับการปล้นสะดมและการทำลายล้างหมู่บ้านชาวอาหรับในช่วงสงครามก่อตั้งรัฐอิสราเอล, ความคิดเห็นของคณะรัฐมนตรีต่อสถานการณ์ผู้ลี้ภัยชาวอาหรับ, สถานการณ์หลังสงคราม, หลักฐานการขับไล่และคำให้การเกี่ยวกับค่ายที่จัดตั้งขึ้นเพื่อเชลย, ข้อมูลเกี่ยวกับโครงการนิวเคลียร์ของอิสราเอล, เอกสารที่เกี่ยวข้องกับประเด็นนโยบายต่างประเทศ และแม้แต่จดหมายที่ส่งโดยกวีและผู้รอดชีวิตจากการฆ่าล้างเผ่าพันธ์ชาวยิว “อับบา คอฟเนอร์” (Abba Kovner) เกี่ยวกับความรู้สึกต่อต้านอาหรับของเขา

ตั้งแต่ฮะอาเร็ตส์ตีพิมพ์บทความดังกล่าว ยังไม่ชัดเจนว่า “มัลมาบ” ได้ลดกิจกรรมลับในการบีบหอจดหมายเหตุหรือไม่ อย่างไรก็ตามอาจกล่าวได้ว่าในช่วงหกเดือนที่ผ่านมาไฟล์ที่ถูกสั่งปิดโดยมัลมาบก่อนหน้านี้ได้ถูกเปิดเผยขึ้นอีกครั้ง อันก่อให้เกิดให้ความรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ของคนสองกลุ่มบนดินแดนนี้ เอกสารสำคัญเหล่านี้ได้ให้ความกระจ่างในแง่มุมที่สำคัญของเหตุการณ์ต่างๆ

หนึ่งในเอกสารดังกล่าวคือ “เอกสารภาคผนวกลับ” เขียนรายงานโดยคณะกรรมการแรตเนอร์ (Ratner Committee) ที่ได้รับการแต่งตั้งจากรัฐบาลเมื่อต้นปี 1956 ซึ่งมีชื่อว่า “ความมั่งคงในการตั้งถิ่นฐานและคำถามเรื่องที่ดิน” (Security Settlement and the Land Question) เอกสารดังกล่าวมาจากตู้เซฟของศูนย์วิจัยและเอกสารยาด ยาอะรี (Yad Yaari Research and Documentation Center) ของ Givat Haviva (เป็นสถาบันในอิสราเอลเพื่อส่งเสริมความสมานฉันท์ระหว่างชาวยิวและชาวอาหรับ)

ภาคผนวกลับ : อธิบายถึงรัฐบาลทหารว่าเป็นเครื่องมือในการต่อสู้กับ “ผู้บุกรุก”

ความสำคัญของข้อมูลที่รวมอยู่ในภาคผนวกลับนี้ สามารถมองเห็นได้ในบริบทของประวัติศาสตร์รัฐบาลทหารที่บังคับใช้กับชาวอาหรับของอิสราเอลในปี 1948 เพียงไม่กี่เดือนหลังจากก่อตั้งรัฐยิวและถูกยกเลิกในปี 1966 กล่าวคือ มีชาวอาหรับประมาณ 156,000 คนเมื่อสิ้นสุดสงครามก่อตั้งรัฐยิว ตามข้อตกลงสงบศึกกับจอร์แดน (เมษายน 1949) และการผนวกพื้นที่สามเหลี่ยม (Triangle) – จุดยุทธศาสตร์ของอาหรับในภาคกลางของอิสราเอล – 27 หมู่บ้าน จากกาฟร์กาเซม (Kafr Qasem) ทางตอนใต้ไปยังอุมอัลฟะห์ (Umm al-Fahm) ทางตอนเหนือก็ตกอยู่ภายใต้เขตอำนาจของรัฐบาลทหาร

การบริหารหลังจากนั้นถูกแบ่งออกเป็นสามภูมิภาค: เหนือ, ศูนย์กลาง (สามเหลี่ยม) และเนเกฟ (Negev) หกสิบเปอร์เซ็นต์ของชาวอาหรับในอิสราเอลอาศัยอยู่ในกาลิลี 20 เปอร์เซ็นต์ในสามเหลี่ยม และส่วนที่เหลือในเนเกฟและในเมืองต่างๆ ที่เรียกว่าไฮฟาและเอเคอร์ ในทางปฏิบัติประมาณร้อยละ 85 ของชาวอาหรับทั้งหมดอยู่ภายใต้การปกครองของรัฐบาลทหารภายใต้เคอร์ฟิวตอนกลางคืน และข้อบังคับที่กำหนดให้พวกเขาต้องได้รับใบอนุญาตการเดินทางก่อนออกจากพื้นที่พำนัก

รัฐบาลทห