ถ้ามองสถานการณ์ของฝ่ายค้านอิหร่านในต่างประเทศอย่างใจเย็น จะเห็นว่าปัญหาหลักของพวกเขา ไม่ได้อยู่ที่รัฐอิสลามแข็งแกร่งอย่างเดียว แต่เกิดจากการไม่เข้าใจสังคมอิหร่านตั้งแต่ต้น
หลายคนเชื่อว่า เมื่อประชาชนไม่พอใจรัฐบาล ก็ย่อมพร้อมจะสนับสนุนฝ่ายค้านโดยอัตโนมัติ
แต่ในความเป็นจริง เรื่องการเมืองไม่เป็นแบบนั้น
ความไม่พอใจไม่ได้แปลว่าคนพร้อมจะรับทุกทางเลือก โดยเฉพาะทางเลือกที่มาจากคนนอกประเทศ
ฝ่ายค้านอิหร่านจำนวนมากที่อาศัยอยู่ต่างแดน ใช้วาทกรรมที่ตัดขาดจากชีวิตจริงของคนในประเทศ
พวกเขาวิพากษ์รัฐไม่เพียงในเชิงนโยบาย แต่ลุกลามไปถึงการปฏิเสธศาสนา วัฒนธรรม และอัตลักษณ์ของสังคมอิหร่านเอง
สำหรับชาวอิหร่านจำนวนมาก ศาสนาอิสลามไม่ใช่แค่เครื่องมือของรัฐ แต่เป็นส่วนหนึ่งของชีวิต ความทรงจำ และครอบครัว
เมื่อฝ่ายค้านโจมตีสิ่งเหล่านี้ ประชาชนจึงไม่รู้สึกว่ากำลังถูกชักชวน แต่รู้สึกว่ากำลังถูกดูถูก
นี่คือจุดที่ฝ่ายค้านในต่างประเทศพลาดอย่างรุนแรง
พวกเขาอาจได้รับการสนับสนุนในวงแคบ ๆ ของผู้ฟังต่างชาติ แต่กลับสูญเสียความน่าเชื่อถือในสายตาคนที่อยู่ในประเทศ ซึ่งเป็นกลุ่มเดียวที่สามารถเปลี่ยนแปลงสถานการณ์ได้จริง
ดังนั้นตราบใดที่ฝ่ายค้านอิหร่านในต่างประเทศยังคงพูดกับสังคมจากมุมมองของคนนอก ไม่เคารพอัตลักษณ์ และไม่เข้าใจความซับซ้อนของชีวิตคนในประเทศ โอกาสในการสร้างแรงสนับสนุนอย่างกว้างขวางก็แทบจะไม่เกิดขึ้น
และนี่คือเหตุผลว่า ทำไมเสียงของฝ่ายค้านในต่างแดน ถึงดังในโลกออนไลน์ แต่แทบไม่ขยับเขยื้อนความจริงในอิหร่านเลย